Het ontwerp van decreet dat het Vlaams Parlement vandaag stemt brengt een aantal wijzigingen aan in het VIPA-decreet (Vlaams Infrastructuurfonds voor Persoonsgebonden Aangelegenheden). Dat decreet regelt de financiering van de infrastructuur voor zorg- en welzijnsvoorzieningen via de klassieke of alternatieve financiering en investeringswaarborgen. Het nieuwe decreet voert een nieuw systeem in van prefinanciering en publiek-private samenwerking (PPS) binnen het VIPA.

 

De nieuwe PPS-regeling sluit elke verwantschap uit tussen de exploitant die zich concentreert op zorgverlening en de bouwheer die ontwerpt, bouwt en instaat voor het onderhoud. Zo mag iemand die zetelt in de Raad van Bestuur van de exploitant nooit zetelen in de Raad van Bestuur van de patrimoniumvennootschap. “Die verwantschap is erg moeilijk te vermijden wanneer bijvoorbeeld lokale besturen of autonome gemeentebedrijven gebruik willen maken van de PPS-regeling,” voert Vera Van der Borght aan. “Trouwens, hoe gaat men dit controleren? De deur wordt opengezet voor regelingen à la tête du client. Deze aanpak zal er alleen maar toe leiden dat men nog meer ambtenaren zal moeten inzetten om de naleving van een onzinnige regel te controleren.”

 

Vera Van der Borght heeft ook haar vragen bij de nieuwe mogelijkheid van prefinanciering. Initiatiefnemers hoeven niet langer meer te wachten op de voorafgaandelijke goedkeuring van hun dossier bij het VIPA, maar mogen voortaan al beginnen te bouwen nog voor hun aanvraag bij het VIPA is ingediend. Nadien kunnen ze dan aan het VIPA vragen hun investeringskost te subsidiëren. “In plaats van de wachttijd bij het VIPA terug te dringen en werk te maken van een efficiënte en snelle administratie, legt men het risico bij de initatiefnemers. Het risico bestaat dat initiatiefnemers duurder gaan bouwen om aan de VIPA-normen te voldoen om dan later vast te stellen dat het VIPA met geen cent over de brug komt.”

 

Open Vld betreurt vooral dat de Vlaamse meerderheidspartijen een fundamentele discussie over de Vlaamse infrastructuursubsidies in de zorg- en welzijnssector uit de weg blijven gaan. Vera Van der Borght: “Iedereen die de sector een beetje kent, weet waar het misloopt. Specialisten in de sector, van het VVSG tot de banken, kaarten de nadelen van het VIPA aan. Denk maar aan de hoge VIPA-bouwnormen die de bouwkost bezwaren. Omdat de overheid toch subsideert, is the sky vaak the limit voor betrokken architecten en aannemers. Het is een gemiste kans dat de Vlaamse meerderheidspartijen de fundamentele discussie over het VIPA voortdurend uit de weg gaan.”