De voorbije weken had het Vlaams Parlement heel wat te stellen met het reisbureaudecreet. Het moest snel-snel bijgestuurd worden om een oplossing te bieden voor de problematiek van de BONGO-bonnen. De VVR (Vlaamse Vereniging van Reisbureaus) spande tal van rechtszaken in, onder andere tegen sociaal-culturele verenigingen en beheerders van affiliate websites. De VVR baseerde zich hiervoor telkens op de te ruime definitie van reisbemiddeling in het decreet en trad in feite meer dan de Vlaamse overheid op als de handhaver van het decreet. Sas van Rouveroij: “Eerst trachtten we de nieuwe problemen legistiek op te lossen. We organiseerden hoorzittingen in het Parlement en ontvingen, na lang aandringen, een evaluatie van het reisbureaudecreet. Toen werd duidelijk dat het decreet eigenlijk best kon worden afgeschaft.” Het reisbureaudecreet wilde de kwaliteit in de reissector bewaken, de consument beschermen en een eerlijke marktsituatie creëren. Het evaluatierapport, opgemaakt door het Departement Internationaal Vlaanderen, is bijzonder kritisch voor die doelstellingen. Het rapport oordeelt dat het decreet geen bijkomende bescherming geeft aan de consument die al niet in de federale wetgeving is voorzien. Het blijkt verder in strijd te zijn met de dienstenrichtlijn 2006. Het berokkent ondernemingen met zetel in Vlaanderen concurrentiële nadelen tegenover ondernemingen met zetel in Brussel of Wallonië. Van Rouveroij: “We zijn er van overtuigd dat het reisbureaudecreet een voorbeeld is van overregulering. Dit decreet schaadt daardoor het Vlaams ondernemingsklimaat en zet innovatieve projecten als on-line marketing op de helling. Omdat ‘minder regels en meer eenvoud’ ook een algemene beleidsdoelstelling van de Vlaamse regering is inzake wetmatiging hebben we met Open Vld, LDD en Groen een voorstel van decreet ingediend dat het reisbureaudecreet gewoon afschaft.” Dit voorstel van decreet werd ingediend door Sas van Rouveroij en Marnic De Meulemeester (Open Vld), Bart Caron (Groen) en Boudewijn Bouckaert (LDD).
