Dat er nu pas, bijna twee jaar later, wordt over gestemd is te betreuren. Er gaat een lange voorgeschiedenis vooraf aan de stemming van de huidige decreetsvoorstellen. Vera Van der Borght: ,,Tussen beide voorstellen zijn er zijn heel wat gelijkenissen, maar toch ook enkele essentiële verschillen. In het voorstel van Open Vld pleiten wij voor een eigen onafhankelijk, verzelfstandigd agentschap voor het adoptiebeleid, dus buiten de koepel van Kind & Gezin. Ook willen we een versterking van alle betrokken actoren en diensten binnen de adoptiesector, gecentraliseerd binnen dat nieuwe agentschap, zodat een veel professioneler en daadkrachtiger adoptiebeleid kan gevoerd worden. Tot slot vinden we ook dat veel meer proactief moet gehandeld worden in het zoeken en openen van nieuwe adoptiekanalen met het buitenland. Nederland heeft bijvoorbeeld veel meer adoptiekanalen dan Vlaand eren. Waarom kan dat ook hier niet?” Het voorstel van de meerderheid behoudt het adoptiebeleid binnen Kind & Gezin, laat maatschappelijke onderzoeken nog altijd uitvoeren door de talrijke CAW’s en wil werk maken van een “instroombeheer”. ,,Dat laatste betekent volgens mij dat men vooral de instroom van kandidaat-adoptieouders wil inperken. Het feit dat men in de voorbereidingscentra schrikbeelden van wachttijden van 8 tot 10 jaar hanteert, terwijl Kind & Gezin vandaag stelt dat dit slechts uitzonderingen zijn en de gemiddelde wachttijd meer in de buurt van vier jaar ligt, bewijst dat men ten aanzien van interlandelijke adoptie nog altijd een negatieve houding blijft aannemen. Het decreet van de meerderheid gaat die houding niet krachtig bijsturen, daarom is dit echt een gemiste kans.”, aldus Vera Van der Borght.