Sla navigatie over

Hulp voor mensen met een handicap niet in alle provincies gelijk

Martine Taelman : “Zowel wat betreft de verdeling van de middelen tussen PAB (persoonsgebonden assistentiebudget) en zorg in natura (zorg in voorzieningen), als wat betreft de gevolgde procedure gaan de regionale prioriteitencommissies van elke provincie hun eigen weg. Dat heeft gevolgen voor de gelijke behandeling van personen met een handicap.” Ze vraagt daarom dat de minister ingrijpt en zorgt voor een uniforme procedure.

Verschillende verdeling

Regionale Prioriteitencommissies (één per provincie) verdelen de middelen voor bijkomende plaatsen voor volwassenen in de gehandicaptensector. Zij beslissen wie wel en wie geen budget krijgt. De Vlaamse overheid geeft enkele richtlijnen zoals de verdeling van de middelen bij de volwassenen: 45% van de middelen moet gaan naar PAB, 45% naar zorg in natura (zorg in voorzieningen) en over de bestemming van 10% kan de Regionale Prioriteitencommissie zelf beslissen.

De praktijken van de Regionale Prioriteitencommissies verschillen. Limburg en Vlaams-Brabant kennen voor de meerderjarigen de 10% zonder meer toe aan zorg in natura want ze zijn van mening dat de meest dringende vragen gaan naar zorg in natura. In de andere provincies maken de Regionale Prioriteitencommissies de besteding afhankelijk van de dringendheid van de vragen die in de loop van het jaar worden voorgelegd.  

Voor de minderjarigen waar de Intersectorale Regionale Prioriteitencommissies niet werken met een op voorhand vastgelegde verdeelsleutel, zien we dat gemiddeld driekwart van de middelen gaat naar een PAB. Alleen in Antwerpen gaat het over iets meer dan de helft.

Verschillende procedure

Martine Taelman : “Ook de gevolgde procedure leidt tot belangrijke verschillen. De ene prioriteitencommissie verdeelt de middelen in één keer, de andere hanteert twee of drie rondes waarop de middelen worden toegekend en nog andere provincies kennen toe gedurende de hele duur van het jaar. Dat betekent dat niet alleen wat je vraagt belangrijk is, maar ook het tijdstip waarop je je aanvraag indient en dit afhankelijk van de provincie waar je als persoon met een handicap woont.”

Martine Taelman pleit voor en grotere gelijkvormigheid. “De huidige werkwijze leidt tot een ongelijke behandeling van personen met een handicap in functie van hun woonplaats. Dit kan niet de bedoeling zijn. We moeten komen tot één procedure en één werkwijze, gelijk voor iedereen die hulp vraagt,” besluit Taelman.

Zoek nieuwsberichten
Meest recente berichten

Gemaakt door Code Nation via NationBuilder