Sla navigatie over

Opinie: Verdedig vrijheden niet door ze te beknotten

Sinds de mislukte staatsgreep in juli 2016 glijdt Turkije af naar een autocratisch regime. De persvrijheid, de vrijheid van vereniging, de scheiding van geloof en staat, de mensenrechten, de parlementaire democratie, kortom de gehele rechtsstaat, staan er onder zware druk. Volgende maand kunnen de Turken zich in een referendum uitspreken over het inwisselen van de parlementaire democratie voor een zuiver presiden­tieel systeem. President Recep Tay­yip Erdogan, die nu op papier slechts een ceremoniële functie bekleedt, zou een groot deel van de macht in handen krijgen. Bovendien kan hij opnieuw voor tien jaar president worden, want de teller wordt op nul gezet. Een klassieke truc. De campagne verloopt allerminst vrij: de tegenstem wordt vakkundig ondermijnd. Evoluties die wij met klem veroordelen.

Moeten we gedogen dat discipelen van Erdogan in België campagne komen voeren voor het referendum dat de democratie in Turkije verder uitholt? N-VA-fractieleider Peter De Roover pleit voor een algemeen verbod op verkiezingsmeetings van buitenlandse politici, waarmee hij concreet Erdogan viseert. Als gewezen ministers van Binnenlandse Zaken zijn wij vertrouwd met die problematiek. Ze deed zich ook voor met extreemrechtse groepen zoals Blood & Honour. Maar een algemeen verbod van bovenaf opleggen is juridisch zeer moeilijk, zo niet onhaalbaar.

Geen objectieve basis

In ons land geldt immers wél nog steeds de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vereniging. Je kunt die fundamentele rechtsprincipes en vrijheden niet eenzijdig interpreteren als ze je – politiek – goed uitkomen. Van De Roover mag Erdogan hier niet spreken. Maar zijn partij organiseert wel meetings in het Parlement met Koerdische HDP-leden die op de rode lijst van Interpol staan? #JeSuisCharlie was de hoogmis van de vrije meningsuiting, maar als de opinie De Roover niet aanstaat, zoals die van de radicale islamieten, legt hij tot tweemaal toe een voorstel op tafel om de vrije meningsuiting te beperken. Wij begrijpen dat niet. Je kunt onze vrijheden niet verdedigen door ze te beknotten.

De Roovers partij organiseerde in het Parlement wel meetings met Koerdische HDP-leden die op de rode lijst van Interpol staan

Problematisch is vooral dat De Roover in De Afspraak voorstelde dat onze overheid een buitenlands politicus toestemming moet geven om hier campagne te mogen voeren. Het is dus niet een onafhankelijke rechter die daarover moet oordelen, maar de politiek en in dit geval zijn partijgenoot, minister Jan Jambon. Op basis van welke objectieve criteria moet hij dat dan doen? Waar trek je de lijn? En vooral: waartoe zal dit ons leiden? Mag de Turkse oppositie hier bijvoorbeeld wél komen spreken? Wat met de Spaanse regering, als er ooit een Catalaans onafhankelijkheidsreferendum wordt georganiseerd? Wat met D66, dat nu in Antwerpen campagne voert voor de Nederlandse verkiezingen? Met zo’n politiek verbod weet je waar je begint en ook waar je uitkomt: bij willekeur, conflict en onvrijheid.

Steun aan Turkije bevriezen

Het kan uiteraard niet de bedoeling zijn dat Turkse politieke spanningen geëxporteerd worden naar ons land. Herinner u de schermutselingen in Houthalen tussen aanhangers van Gülen en Erdogan na de recente staatsgreep. Dat mogen we nooit tolereren en dat doen we ook niet. Wie de wet overtreedt, wordt vervolgd. Burgemeesters kunnen bijeenkomsten verbieden, als de openbare orde dreigt verstoord te worden. Dat gebeurt al in Duitsland en kan ook hier probleemloos worden toegepast.

Daarnaast geven we in bilaterale contacten met Turkije, ook als EU, krachtig het signaal dat de ontwikkelingen in dat land onaanvaardbaar zijn. We handelen daar ook naar. Zo nam het Parlement unaniem onze resolutie aan om de toetredingsgesprekken en 4,45 miljard euro Europese pretoetredingssteun aan Turkije te bevriezen. Dat geld dient immers om de democratie te versterken, terwijl het land net het omgekeerde doet.

Als iemand daar nog een flinke schep bovenop wil doen, zal dat met concrete voorstellen moeten zijn die onze fundamentele rechtsprincipes respecteren. Een algemeen campagneverbod is niet wenselijk, rekening houdend met de lokale bevoegdheid over de openbare ordehandhaving, de vrijheid van vereniging en meningsuiting. In plaats daarvan zouden we beter onze freedom of speech gebruiken in de strijd tegen de groeiende onvrijheid in Turkije.

Zoek nieuwsberichten
Meest recente berichten

Gemaakt door Code Nation via NationBuilder