Sla navigatie over

Opinie: We laten langdurig werkzoekenden niet meer links liggen

De invoering van de gemeenschapsdienst in Vlaanderen beroert de gemoederen. De tegenstanders halen hun oude clichés van onder het stof. 'Dit is een straf voor de werkzoekende.' 'Dit gaat jobs en zelfs vrijwilligerswerk vernietigen.' 'Werkgevers gaan die mensen nu helemaal niet meer aanwerven.' Ook professor Nicaise kroop in zijn pen. Hij noemde het voorstel zelfs onethisch. Dan nam zijn
collega-professor Ive Marx toch iets meer nuance op in zijn reactie.

Marx wees erop dat het aantal langdurig werkzoekenden in Vlaanderen ter plaatse trappelt. En dat er dus toch iets zal moeten gebeuren. Het is een terechte bemerking. Terwijl de werkloosheidscijfers – ondanks de coronacrisis – al een hele tijd in dalende lijn zijn, blijft het aantal mensen die twee jaar of langer werk zoeken groot. Het gaat om 70.000 mensen. En dat op een moment dat er nog nooit zoveel openstaande vacatures waren. Er is dus maar één vaststelling te maken: het huidige beleid voor langdurig werkzoekenden schiet tekort. Ondanks alle inspanningen vanuit de VDAB, ondanks alle loonlastenverlagingen, ondanks de degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen.

We mogen hierin niet berusten. Ons land kampt vandaag met een enorme krapte op de arbeidsmarkt. We bekleden de tweede plaats in de Europese ranking, na Tsjechië. Die krapte is ronduit bedreigend. In de eerste plaats voor ons hele welvaartssysteem, dat betaald wordt door mensen die werken. Onze gezondheidszorg, onze pensioenen, maar ook ons onderwijs of onze openbare dienstverlening. De overheid kan dit maar blijven betalen als we de leegstaande vacatures ingevuld krijgen en er genoeg mensen aan het werk zijn. Maar ook voor de werknemers zelf is het belangrijk dat we de strijd tegen de krapte opvoeren. Want elke leegstaande vacature betekent extra werkdruk voor wie vandaag aan de slag is. Vraag het aan de mensen in de zorg, aan de mensen die de winkelrekken moeten vullen, aan de poetshulpen, aan de vrachtwagenchauffeurs, aan de leerkrachten… Elke dag komt er een sector bij die aan de alarmbel trekt.

Met de gemeenschapsdienst voor langdurig werkzoekenden gooien we een extra wapen in de strijd tegen de vele personeelstekorten. We kunnen het ons gewoon niet meer veroorloven die 70.000 mensen links te laten liggen. Onze arbeidsmarkt onderging het voorbije decennium een Copernicaanse omwenteling: waar je vroeger meer werkzoekenden had dan jobs zitten we nu in de omgekeerde situatie. Waar je dus vroeger allerhande systemen bedacht – denk maar aan het brugpensioen – om mensen uit de arbeidsmarkt te duwen, moeten we nu net alle zeilen bijzetten om ze erin te trekken en te houden.

En dat is dus wat we met de gemeenschapsdienst willen doen: de langdurig werkzoekenden extra kansen geven om terug een volwaardige job te vinden. Het is geen straf. De gemeenschapsdienst zal integraal deel uitmaken van het activeringstraject van de VDAB. Dus naast andere maatregelen, zoals het volgen van een opleiding. Op dit punt hebben we geleerd uit buitenlandse voorbeelden, die door tegenstanders worden ingeroepen om povere resultaten te voorspellen. Bij ons wordt gemeenschapsdienst geen bezigheidstherapie. Ook geen nepjob: de werkzoekende zal maximaal twee dagen per week zijn taak uitvoeren en ook voor maximum zes maanden. Het is geen slavenarbeid: de werkzoekende krijgt een vergoeding van 1,3 euro per uur (en reisvergoeding en vergoeding voor kinderopvang), bovenop de uitkering  uiteraard. En er worden geen private jobs vernietigd: het gaat om kleine taken bij de gemeente, een vzw of in scholen.

De gemeenschapsdienst heeft maar één doel: de langdurig werkzoekende opnieuw werkervaring te geven. Opnieuw aan te knopen bij het ritme van de arbeidsmarkt. Opnieuw zijn of haar vaardigheden aan te scherpen die nodig zijn om aan de slag te gaan. Het idee dat dit stigmatiserend zou zijn bij een potentiële werkgever is onzin. Wie zijn oor te luisteren legt bij bedrijven weet dat ze allemaal staan te trappelen om nieuwe mensen aan te werven. Maar ze vragen wel goed opgeleide en gemotiveerde mensen. Met de gemeenschapsdienst, ingebed in een heel activeringstraject, willen we hen daarbij helpen.

Open Vld is dus tevreden dat de Vlaamse Regering de eerste horde heeft genomen. Daarmee wordt opnieuw een onderdeel van ons liberale jobplan uitgevoerd, na de invoering van de jobbonus die werken beter moet belonen. Ook tegen deze maatregel kwam er kritiek. Zoals dat eerder ook al gebeurde tegen andere liberale vernieuwingen in onze arbeidsmarkt, zoals de flexi-jobs, de versoepeling van de studentenarbeid of de dienstencheques. Intussen weten we dat deze systemen een ongekend succes zijn, die hun effect niet hebben gemist. Ik ben ervan overtuigd dat dit ook met de gemeenschapsdienst het geval zal zijn. We hebben iedereen nodig. We mogen niemand achterlaten.

Tom Ongena, Vlaams Parlementslid Open Vld

Zoek nieuwsberichten
Meest recente berichten

Gemaakt door Code Nation via NationBuilder