Sla navigatie over

“Werken houdt me jong van geest!”

Paul Degelin is zeventig jaar jong en heeft maar liefst vijftig jaar dienst op zijn teller. Hij is aan de slag bij de dienst ruimtelijke ordening van de stad Diest en weet elke bouwkavel beter liggen dan zijn eigen sleutelbos. Ondertussen is hij acht jaar voorbij zijn pensioengerechtigde leeftijd, maar aan ophouden denkt hij (nog) niet. Wij vroegen Paul waarom hij aan de slag blijft.

Paul, waarom ben je nog steeds aan het werk?

“Mijn werk is mijn hobby geworden. Ik wil bezig blijven, mijn geheugen trainen en contact houden met mensen. Zo blijf ik jong van geest. Ik zie me niet elke dag thuis zitten of een koffie gaan drinken met vrienden. Ook dat is leuk, maar elke dag opnieuw… Dat is niet mijn ding. Het enige dat ik nu mis, is sport. Dat doe ik momenteel te weinig. Mocht ik niet werken dan zou ik daar wat meer tijd voor vrijmaken. Maar voor de rest vind ik het perfect zo.”

Zou je het anderen aanraden om te blijven werken?

“Iedereen moet dat voor zichzelf bepalen. Het hangt van zoveel factoren af. Ik kies ervoor om te werken. Het grappige is trouwens dat ik de enige ben op de dienst ruimtelijke ordening die voltijds aan de slag is, al mijn andere collega’s werken 4/5e. Maar daar heb ik begrip voor. Er wordt veel verwacht van mensen, de jeugd is daar niet altijd tegen gewapend. Bij mij is het anders, ik heb geen verplichtingen meer. Als ik morgen wil stoppen met werken, dan doe ik dat en hoef ik me daar niet voor te verantwoorden.”

Is het nu anders dan vroeger?

“Ik heb er veel zien komen en veel zien gaan (lacht). Niet alleen mijn collega’s veranderen regelmatig, ook de manier van werken. 24 September 1969 ben ik bij de stad aan de slag gegaan. De bouwplannen en teksten werden toen nog met de hand getekend op kalkpapier. De gemeenteraad werd opgenomen met een cassetterecorder. Ik knipte zinnetjes uit bouwvergunningen en plakte die samen, waarna mijn persoonlijke secretaresse die uittypte op de typmachine. Nu werken we al een geruime tijd digitaal. En dat is inderdaad aanpassen, maar ondertussen verloopt dat vlot. Je moet mee met de tijd.”

Toch lijkt het soms dat velen zo snel mogelijk willen stoppen met werken?

“Ik zit elke dag achter de computer, mijn lichaam is uiteraard minder moe dan mensen die hun hele leven lang met hun handen hebben gewerkt. Ik heb er alle begrip voor dat zij op de pensioengerechtigde leeftijd genieten van wat rust en een kop koffie. Maar anderzijds ken ik heel wat vrienden die met pensioen zijn gegaan en daar nu spijt van hebben. Iedereen heeft zo hoge verwachtingen van dat pensioen, maar voor velen is dat leven gewoonweg eentonig.”

Hoe lang ben je nog van plan aan de slag te blijven?

“Ik blijf zeker werken tot november 2020, daarna kan ik opnieuw een verlenging aanvragen. Of ik dat ga doen, hangt af van hoe ik mij dan voel. Maar ik heb altijd gezond geleefd en veel gesport dus voorlopig ziet het er goed uit. Mijn diensthoofd wil mij trouwens het liefst nog even houden. Ze noemt mij soms haar wandelende geschiedenisboek. Ik weet alle verkavelingen in Diest liggen, waar ons archief tekort schiet, vul ik aan. Zo lang mijn gezondheid het toelaat, wil ik het liefst van al blijven doen wat ik nu doe. Werken.”

Zoek nieuwsberichten
Meest recente berichten

Gemaakt door Code Nation via NationBuilder